Meteen naar de inhoud
Home » Gedichten

Gedichten

Kunstenaarslijf

Je vraagt me iets romantisch
op papier te zetten omdat je
de regels graag zwart op wit hebt.

De tegenstrijdigheid neem ik
voor lief zoals het meeste. Er is
toch bijna niets in het leven
dat tegelijkertijd mooi is en rijmt.

Maar poëzie op papier is wel
echter, zeg je.

Echter, het zegt niets over de waarheid
en is niet zo toekomstbestendig
als we zouden willen.

– Ja, maar

Je zoekt naar het streepje van ver-
binding, maar blijft me onderbreken.
– is een slecht teken.

Vloeien gaat soepeler in eenzaamheid.
Vrij van druk. Punt en drup, drup.

Kunstenaars moeten kunnen maken
wat er van ze wordt verlangd,
zei iemand die dacht recht te hebben
op vermaak.

Ik heb zelf ook enkele verlangens
en ben bij lange na geen kunstenaar.

Behalve zo eentje die goed is
in doen alsof, waarvan je beweert
dat dat ook een kunst is

Beledigingen kunnen me niet
in een kunstenaarslijf dwingen.

In m’n hart zie ik geen hand
voor ogen, maar als je de mijne
hardhandig opent, blijft er een
blank canvas aan de wand hangen.

Bloeden zonder pijn voelt
even kunstmatig als intelligentie
zonder hartslag. En beide worden
ontvangen met open armen.

Ik klop toch nog wel?

?

je kan de lief
uit liefde halen
maar dan heb je

Wie

spiegels,
ik breek ze

wie denken ze wel
niet dat ze zijn

Life coach

als je je hart
in je keel voelt
kun je het beter
op je tong leggen

Liefdesgedicht

als liefde zich
zou laten vatten
valt er niets
te dichten, schatje

Geneuzel

geef me de grote lijnen
of maak een punt

Hoeveel

je vraagt hoeveel
ik van je houd, alsof
houden van niks is

November

terwijl woeste zuchten
en waterlanders rusten
in roestig bladgoud
tik ik wat niks en tel
mijn vingers blauw