Gedichten

je kerft jouw letters
in m’n hart

jij was hier
alweer jij
alleen jij
altijd jij

vraag om je naam
en ik kerm
elke klank

ik laat je los
bevrijd je
en gestaag
vervaag je

je leefde toch
al een tijdje
op de vlagen
van de wind

je kust
m’n lust
tot honger

(voed me)

zouden we soms
tegelijkertijd
aan elkaar denken

smeek maar
kloppend
lonkend

harder ja

preek maar
schoppend
bonkend

breek me
open en bloot
gegeven, genomen
voor lief

misschien is ’t geen liefde
maar ’t doet er niet voor onder

met je warme adem
bevochtig je het raam
ik teken een hartje
je schrijft onze naam

maar het tocht
ons hartje ontvocht
het was liefde
zolang ’t duren mocht

doet ’t toch zeer
adem nog een keer
je zult zien
het verschijnt weer

het gaat zoals het moet gaan

hé, kom terug

ik lief je
ik loof je
ik heb je geloofd