Parasiet
’t is weer zover
ik laat ’t gebeuren
volg gedwee
je kruimelpad
zoals ’t hoort
je strooit goed
en ik neem
je liefde, schat
sugarrushend
op elk gelikt woord
ik leef in pieken
en kom bij zinnen
die over je tong rollen
om te beminnen
je vraagt of ik m’n
tong heb verloren
maar hoezo
jij zegt toch voor me
wat je wil horen
en in je oren
klink ik als echo
ho
ja hoor
pak me in
met de strik
die je geschikt vindt
ja hoor
roze is prima
gehakt, gelikt
vind je me mooi zo
mooi zo
zet je me op
in een kooi zo
sta ik er goed op
ben ik jouw cadeau
keer op keer
o m’n lief, o m’neer
of noem ik je naam
en mag ik ’m hebben
want ik heet blanco
tot in m’n kern
zal jij op me teren
zal jij me beheren
je transformeert me
totdat ik sterf
in jouw kleren
neem me dan
en neuk jezelf